ملکه الیزابت دوم همان شخصی است که توانسته طولانیترین پادشاهی تاریخ بریتانیا را به نام خود ثبت کند. او در ژوئن ۲۰۲۲ با حضور در جشن پلاتینیوم ۷۰ سال سلطنت خود بر بریتانیا را جشن گرفت. در این مقاله نگاهی کلی به زندگی ملکه الیزابت میاندازیم و تصاویر او را از کودکی تا روزهای پایانی عمرش خواهیم دید.
ملکه الیزابت دوم که بود؟
ملکه الیزابت دوم در ۶ فوریه ۱۹۵۲ به عنوان ملکه معرفی شد و مراسم تاجگذاری او در ۲ ژوئن ۱۹۵۳ انجام شد. او مادر شاهزاده چارلز، وارث تاج و تخت و همچنین مادربزرگ پرنس ویلیام و هری بود. ملکه الیزابت بهعنوان طولانیترین پادشاه در تاریخ بریتانیا، سعی کرد سلطنت خود را مدرنتر و حساستر به تغییرات عمومی کند و در عین حال سنتهای مرتبط با تاج را حفظ کند.
الیزابت در ۸ سپتامبر ۲۰۲۲ در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
سالهای ابتدایی زندگی ملکه الیزابت
ملکه الیزابت دوم (پرنسس الیزابت الکساندرا مری) در ۲۱ آوریل ۱۹۲۶ در لندن از پرنس آلبرت، دوک یورک (که بعداً به عنوان پادشاه جورج ششم شناخته شد) و الیزابت بووز-لیون متولد شد.
در زمان تولد او، اکثر مردم نمیدانستند که الیزابت روزی ملکه بریتانیا خواهد شد. الیزابت، ملقب به لیلیبت، از دهه اول زندگی خود با تمام امتیازات سلطنتی بودن، بدون فشارهای وارث بودن لذت برد.
پدر و مادر الیزابت وقت خود را بین خانهای در لندن و رویال لج، خانه خانواده در محوطه پارک بزرگ ویندزور تقسیم کردند. الیزابت و خواهر کوچکترش مارگارت در خانه توسط معلمان آموزش دیدند. دورههای آکادمیک شامل فرانسه، ریاضیات و تاریخ، همراه با رقص، آواز و دروس هنر بود.
با شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹، الیزابت و خواهرش تا حد زیادی از لندن خارج شدند و به قلعه ویندزور نقل مکان کردند. از آنجا او اولین برنامه رادیویی معروف خود را در سال ۱۹۴۰ انجام داد، با این سخنرانی خاص به کودکان بریتانیایی که از خانهها و خانوادههای خود دور شده بودند، اطمینان خاطر داد. شاهزاده خانم ۱۴ ساله با نشان دادن شخصیت آرام و محکم خود به آنها گفت: “در نهایت همه چیز خوب خواهد بود، زیرا خداوند به ما توجه خواهد کرد و به ما پیروزی و آرامش خواهد داد.”
الیزابت خیلی زود شروع به انجام سایر وظایف عمومی کرد. الیزابت که توسط پدرش به عنوان سرهنگ کل گاردهای گرنادیر منصوب شد، اولین حضور عمومی خود را در بازرسی از سربازان در سال ۱۹۴۲ انجام داد. او همچنین شروع به همراهی والدین خود در بازدیدهای رسمی در داخل بریتانیا کرد.
در سال ۱۹۴۵، الیزابت به خدمات منطقه ای کمکی پیوست تا در تلاش جنگ کمک کند. او دوش به دوش دیگر زنان بریتانیایی آموزش دید تا یک راننده و مکانیک خبره باشد. در حالی که کار داوطلبانه او فقط چند ماه به طول انجامید، اما به الیزابت نگاهی اجمالی به دنیایی متفاوت و غیر سلطنتی داد. زمانی که او و مارگارت در روز پیروزی در اروپا به طور ناشناس در میان شهروندان شرکت کنند، او تجربه واضح دیگری در خارج از سلطنت داشت.